En deel 2 ;)

Zo, alweer van alles gezien, kan dat er ook nog even bij!

Onze derde dag in Jakarta hebben we een heerlijk ontbijtje gehad en zijn daarna op weg gegaan naar wederom het treinstation, deze keer met backpacks. Vanuit Jakarta gingen we namelijk verder Indonesie in en wel naar Bogor. Ook deze keer meerdere keren moeten vragen voordat we bij het juiste loketje kwamen om de kaartjes te kopen. Daarna hebben we de backpacks achtergelaten bij een 'kluisjes-kamer' en op naar het National Monument. Hier kon je namelijk met de lift naar boven en had je vanaf de top (132 meter) een mooi uitzicht over de hele stad naar alle kanten. Het was wel nog even zoeken naar de ingang, deze bleek namelijk aan de overkant van het omringende plein te liggen. Je moest er dan door een tunnel onder de grond naar toe, wel lekker koel. Eenmaal binnen in gesprek gekomen met een gids in training, van de horeca opleiding, die blij was dat hij zijn Engels op deze manier een beetje kon oefenen. Boven op een paar mooie plaatjes geschoten van de skyline en weer met de lift naar beneden. Inmiddels werd het tijd om de backpacks op te halen en richting Bogor te gaan, maar niet voordat er een potje was gevoetbald met de locals, altijd succes gegarandeerd. Aansluitend nog een fotoshoot gedaan en er dan toch echt vandoor. Op het perron in gesprek gekomen met iemand die op het Amerikaanse consulaat werkte (en dus goed Engels kon). Viel op een gegeven moment de opmerking dat hij het heel dapper van ons vond dat we nu richting Bogor reisden met de trein... Uh, hoezo? Omdat het inmiddels spitsuur was en dat hebben we geweten. Toen de trein voor ons stopte en de deuren open gingen hadden we al zoiets van 'moeten we hier nog met onze backpacks bij passen?' Tuurlijk, gewoon duwen was het antwoord. Nou, en dan sta je als een stel sardientjes opeen gepakt in een overvolle trein. Volgende station: nog meer mensen erbij. Volgende station: nee, dit kan niet... NOG mee mensen erbij, de deuren gingen inmiddels al niet meer dicht. We stonden op 1 been, met knieen over de backpacks, als een gek vasthouden aan de reling boven je... Backpacken budgetstyle ten top! Alleen duurde de reis zo'n drie kwartier en dan is het na een tijdke niet meer zo leuk, maar gelukkig werd het richting het eindstation wel iets beter. Moet wel gezegd worden dat iedereen erg behulpzaam was, met backpacks af doen, opletten dat ze tussen ons in bleven staan, kijken dat wij ons zelf staande konden houden. Geen kwaad woord over onze medereizigers. Naar aanleiding van een tip die we in de trein kregen een taxi genomen naar een hotel, maar dat was veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeer buiten ons budget, dus maar weer met de taxi terug. Bij het station in de buurt wel een goede guesthouse gevonden waar we allemaal terecht konden, dus daar geinstalleerd en toen hadden we behoorlijke honger, aangezien het inmiddels een uur of tien in de avond was. In de Loney Planet (LP) een leuk restaurantje gezien, dus weer eens aan de wandel. Alleen konden we het totaal niet vinden en hebben we uiteindelijk laat in de avond rosti (brood) en mie (noedels) gegeten in een kraampje langs de weg. Super! Mensen vonden het wederom spannend om ons te bedienen,maar met hulp van een local die wel wat Engels kende was het prima te doen. Daarna weer terug naar het guesthouse, maar omdat het inmiddels half 1 ofzo was, leek het ons een goed idee om een taxi terug te nemen. Nou... als we er nu een hadden gehad die kon rijden, dan was er niets aan de hand geweest. Het verkeer is hier echt verschrikkelijk, iedereen rijdt langs elkaar, regels lijken niet te bestaan, scooters flitsen overal tussendoor. Maar ongelukken gebeurden nooit werd ons verteld. Natuurlijk maken wij er dan dus wel een mee. De taxi moest namelijk een u-bocht maken, maar schatte de snelheid van de van achter naderende scooters verkeerd in, met als gevolg dat er een scooter echt keihard achter op onze taxi botste... Gelukkig stond hij gelijk daarna wel op, de chauffeur ging naar buiten en wij waren erover aan het denken of we beter uit konden stappen of blijven zitten, maar toen was de chauffeur al terug en gingen we weer op weg. We werden de hele weg gevolgd door twee scooters en we werden aan de verkeerde kant van het station afgezet. Of het opzet is geweest of niet, zullen we nooit weten. Wat we wel weten is dat we een ontzettend fout gevoel hadden over de situatie en dat werd er niet beter op toen er vanachter allerlei kratten en uit een vrachtwagen mensen tevoorschijn kwamen... We zijn maar zo snel mogelijk (zonder te rennen) weer richting de grote straat gegaan en daarna toch maar terug gelopen. Bleh, was even een mindere vakantie ervaring! De dag erna besloten dat we eigenlijk niet meer telang in Bogor wilden blijven, dus op zoek gegaan naar een Tourist Information om info te vragen over een trein richting de kust. Dat idee hebben we laten schieten, omdat bleek dat het geen goed strand was om te luieren. Alleen een baai waar je niet kon zwemmen. En daarbij was de treinverbinding verbroken, dus dat werd ook al een probleem. We kregen een aanbod voor een ECO-tour, waarbij de opbrengst behalve naar de gidsen enzovoort ook naar de lokale mensen en scholen gaat in de buurt. Twee dagen vanalles bezichtigen en uitleg over vanalles en nog wat! Leek ons een top-idee, dus overlegd met de groep, maar sommigen vonden het te duur. Daarop hebben we besloten om dan maar te splitsen. Tim H, Maykel en ik met de tour mee en de anderen op eigen gelegenheid richting Yogya, waar we elkaar weer zouden treffen. Na het boeken van de tour even water gaan brengen naar Mayk (Tim H & ik), die ziekjes in het guesthouse achter was gebleven. Die voelde zich gelukkig alweer wat beter, dus zijn we met z'n drieeen de rest gaan zoeken in de Botanische Tuin. Erg mooi, ook weer leuke foto's gemaakt (Mayk en ik hebben er samen al meer dan 600 :P). Tegen sluitingstijd kwamen we er achter dat we richting de verkeerde kant liepen voor de uitgang, maar dan! Komt er een politieauto langs die het park narijdt om mensen erop te wijzen dat het park dicht ging. En laat die politieauto nou een bank acherop hebben staan :) Wij gevraagd of we mee mochten rijden, dat mocht, dus hop, achterop die politieauto en zwaaien maar naar al die mensen die er nog rondliepen. Het diner in het winkelcentrum was alweer een beleving! Iedereen naar ons kijken en we hadden een serveerster die zo zenuwachtig/verlegen was, dat ze de helft van de tijd achter een bord zat. Waar dan af en toe een handje met een telefoon achter uit kwam :P Na afloop van het eten, dat weer prima smaakte, nog met haar op de foto geweest en terug naar het guesthouse om wat te drinken en een potje hartenjagen te spelen. 

De volgende dag nog samen ontbeten voordat wij drie op de tour mee gingen. Bij de Tourist Information werden we hartelijk goedemorgen geheten door de gidsen, die zelfs al onze namen kenden! Naast ons ging er nog een stelletje mee (bij ons drie in de bus) en een familie (twee ouders met dochter en zoon) in de andere minivan. De tour was echt super! In het busje lagen al water en bananen klaar en we konden onderweg naar de eerste stop. Een plek waar Wajang Goreng poppen worden gemaakt. Die zijn 3d-poppen die worden gebruikt om een verhaal over goed en kwaad uit te beelden. De 'goeie' hebben witte gezichten, de 'slechten' hebben rode/donkere gezichten en degene die EN goed EN sterk zijn hebben een blauw gezicht. Echt heel erg mooi om te zien. Om een complete pop te maken heb je ongeveer een week nodig, het hout wordt helemaal gesneden en bewerkt, erg arbeidsintensief! Het eindresultaat mag er dan ook absoluut zijn, ontzettend mooie poppen :) Het verhaal kan overigens ook worden uitgebeeld door echte mensen 'wajang goreng' of door stoffen poppen (achter een gordijn). We kregen lekkere thee en vers gebakken spekkoek en hier kwam ik erachter dat ik m'n camera kwijt was, balen als een stekker, maar gelukkig kwam deze later weer tevoorschijn ;) Kostte me alleen een paar foto's. Daarna gingen we namelijk de bergen in om rijstplantages te bekijken, echt schitterend deze plateau's! Je krijgt er gewoon geen genoeg van, dus maar veel foto's maken. Daarna hobbelend en klotsend over keien de berg verder opgereden tot aan ons slaapplekje voor de nacht. Een bamboehut die was gebouwd door de lokale bevolking. Erg mooi! Bij aankomst stond er thee klaar in de gemeenschappelijk verblijfsruimte en kregen we nasi goreng, jamjam :) Nadat we de spullen hadden gedropt (en mijn camera weer boven water was) en de thee op was hebben we een flinke klim gemaakt naar de waterval. Soms erg glad en ongelijk, maar de moeilijke tocht was het waard. Aan het eind een supermooie waterval, met nog een kleintje ernaast waar je lekker onder kon gaan staan, want we hadden de zwemkleding al aan om het water in te gaan. Heeeeeeeeel erg koud, maar gewoon snel ondergaan en dan is het best te doen. Daarna de zelfde weg terug en plaats nemen voor het avondeten. Wederom geweldig verzorgd, galang-galang, groenten, nasi, kroepoek... Super! Daarna ons bij elkaar geraapt voor een flinke afdaling naar de warm water bronnen, waar we heerlijk hebben kunnen relaxen in de thermaal baden. De toch naar boven viel daarna zwaar tegen, maar ja, steil omlaag betekent steil omhoog, dus tandjes op elkaar en klimmen maar! Bij 'thuiskomst' stond er alweer thee en gebakken banaan voor ons klaar en werden we vermaakt met allerlei goocheltruchjes. Ondertussen was er buiten een kampvuur aangemaakt waar we onder het genot van een (whiskey-)cola een jamsessie gehouden met de gidsen, errug leuk! xD Daarna doodmoe naar bed (matras) gekropen en heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeerlijk geslapen. De volgende ochtend op tijd op, ontbijtje met banana pancakes en vers fruit en weer door. Erg lange autorit, wel weer voorzien van vers water en bananen naar de thee platages in de bergen. Ook dit is het mooist als je het zelf gezien hebt, ik denk niet dat het op foto zo goed overkomt als wanneer je er staat, maar genoeg foto's gemaakt. Ook met de pluksters, maar die willen er dan geld voor zien, geeft de foto' s net even een beetje wrang smaakje :S Door naar de top van de berg, waar we heerlijk geluncht hebben en even de beentjes konden strekken. Daarna weer een langere tijd in de auto om een cacaoplantage te zien, nooit geweten dat die boontjes in vruchten aan bomen groeien en aan de overkant van de brug het sap van een jonge kokosnoot gedronken. Deze is dan een stuk groter en gladder dan de bruine variant die ik kende. Voor we weer in de auto stapten kreeg ik jeuk aan m'n elleboog, verdorie, ik was net een beetje van m'n muggebulten af... Maar de bult werd een vlek en op m'n andere elleboog verscheen ook een vlekje. Het werd ook wel wat rood en dik. Hmmmm, even afwachten, maar het werd alleen maar groter en roder! Misschien een plant geraakt dan? Toen we moesten stoppen voor een treinwegovergang heeft de gids wat balsem voor me gehaald, dat erop gesmeerd en dat verlichtte wel iets. Maar toen we daarna stopten om te tanken en ik de auto uit ging om naar de wc te gaan werd wel duidelijk dat ik niet gewoon een muggebult of plantreactie had. Ik had dikke rode vlekken over allebei m'n armen en vanaf m'n heup was een plekje inmiddeld uitgebreid naar m'n knie :| Help, dan ben je wel blij dat je een dokter bij je hebt, want de gids was ook een beetje in paniek inmiddels. Pilletjes genomen van Maykel, veeeeeeeel gedronken en op naar het station van Bandung, want van daaruit zouden we de trein nemen naar Yogya. Ondertussen was Maykel m'n plekken aan het bekijken, m'n ademhaling aan het controleren en m'n pols aan het voelen, want inmiddels waren we wel al zover dat ik waarschijnlijk behoorlijk allergisch ben voor kokosnoot... Als je te horen krijgt ' als je moeite krijgt met ademen, zeg het dan even want dan moeten we naar een ziekenhuis' word je daar niet echt vrolijk van. Op het station nog eens de plekken bekeken en die op m'n armen waren al wat minder, maar inmiddels zat ik wel echt helemaal onder; m'n benen, m'n hele achterkant, armen, schouder. Nog maar een pilletje en veeeel water, gecombineerd met een lekker station-etentje en toch maar in de trein gestapt. Deze was wel pro! Mooi geregeld door onze gids, een executive klasse kaartje! Heerlijke stoelen die lekker ver naar achter konden, een dekentje, een kussentje, stopcontacten, alleen die wc... dat was nog steeds gewoon een gat in de grond :P Eerste contact met de conducteur was wat vreemd, we hadden verschillende mensen gevraagd, dus waren er redelijk zeker van dat we in de juiste trein zaten. Maar die conducteur deed toch vreemd! Kwam hij een tijdje later terug, maar zei niets. Pas toen Tim hem vroeg of er iets fout was, bleek dat hij het gewoon leuk vond om met ons te praten! Heeft hij zich netjes voorgesteld, gevraagd hoe lang we in Indonesie waren, wat we gingen doen; echt superschattig. Trein was prima in te slapen (zeker met de pillen die ik op had :P), dus van 22.00 uur tot 04.00 uur heerlijk geslapen. Toen kwam de conducteur ons netjes vertellen dat we inmiddels in Yogya waren.

Dat was vanoachtend heeeeeeel vroeg. M'n uitslag is inmiddels helemaal weg, maar het plaatselijke eten in Yogya bevat kokosmelk zijn we achter gekomen, dus dat gerecht ga ik toch maar uit de weg, vond het toch wel akelig. We zijn vanuit het station een supermarkt ingerold om wat koffie te drinken en toen op weg gegaan naar een guesthouse. Daar hebben we maar liefst DRIE uur over gedaan. Alles, maar dan ook echt alles rondom het station zat vol, waarop we een stuk verder zijn gelopen naar een guesthouse waarvan we een flyer hadden gekregen van de gids die de tour met ons deed. Gelukkig had deze kamers vrij, dus snel een kamer geregeld en ontbeten. Inmiddels een berichtje gekregen van de rest dat zij na een bezoek aan een vulkaan de vorige dag, ook waren aangekomen, dus ook voor hen kamers geregeld. Toen had ik heel even tijd om deel 1 te schrijven en gingen we naar het paleis van de sultan, die de ingang daarvan goed verstopt heeft. Gelukkig iemand tegen gekomen die wel wist waar we naar binnen konden en nog net een stuk van de traditionele dans mee gekregen, erg mooi. Het paleis op zich is niet veel aan, maar ja. Naar het winkelcentrum gegaan om te eten en een extra kaartje te kopen voor de camera van Mayk, omdat die wat er in zit snel volloopt ;) Weer terug naar het guesthouse waar we de rest vonden. In het guesthouse hadden we inmiddels iemand gevonden die voor de tours enzovoort zorgt en die spreekt nederlands, zo grappig :) Hij heeft zich opgeworpen als onze persoonlijke gids. Morgen gaan we met hem een customized tour doen naar Prambanan en Borobudur. Omdat we met zo'n groep zijn gaan wij alleen met hem, echt zo relaxt, konden zelfs de vertrektijd in overleg doen. Daarna is hij nog met ons meegelopen naar de Bird Market. Eigenlijk is dit een grote openlucht dierenwinkel. En nu kan ik best tegen vogels en ratten en gerbils en slangen enzovoor achter tralies en in kooien, maar honden en katten vond ik een beetje moeilijk. Het werd me dan ook een beetje teveel toen ik een kat zag die er echt verschrikkelijk uitzag, z'n hele snoetje was kapot door de zon en vlooien :'( Toen was ik er wel een beetje klaar mee en toen onze gids dat zag zijn we ook redelijk snel vertrokken. En toen dus weer het internetcafe ingedoken om eindelijk m'n verhaal af te maken, anders blijf ik ook zo achter de feiten aan lopen! Dalijk lekker met z'n allen eten en dan een welverdiende warme douche en nachtrust. Morgen dus de twee tempels en dan wellicht ook met onze prive tourgids naar de Bromo en vandaar door naar de kust om over te steken naar Bali :) Maar dat is nog een paar dagen weg en nu verlang ik echt naar een lekkere maaltijd, wat kaarten en dan die douche en een fatsoenlijk bed!

Mensen, jullie zijn weer helemaal bij! Thnx voor de reacties, das leuk om te lezen. En sommige hebben ook lokale telefoonnummers, maar die heb ik niet. Zal ze zeggen dat ze die aan het thuisfront laten weten ;) Tot de volgende keer, misschien alweer vanaf een ander eiland. Tot nu toe bevalt het ons hier super!

Baaibaaix! Fioon 

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer